Tihi virus koji se širi pljuvačkom i ne nestaje iz organizma

Prenosi se bliskim kontaktom, najčešće putem pljuvačke, i nakon infekcije ostaje u organizmu trajno u neaktivnom obliku.

U mnogim slučajevima infekcija prođe neprimijećeno ili s blagim simptomima, ali kod dijela ljudi može izazvati infektivnu mononukleozu, poznatu i kao “bolest poljupca”. Tada se javljaju izražen umor, povišena temperatura, bol u grlu i otečeni limfni čvorovi, a oporavak može trajati sedmicama.

Ono što EBV izdvaja od mnogih drugih virusa jeste njegova sposobnost da utiče na ćelije imunog sistema, posebno B-limfocite. Zbog toga se često povezuje s dugotrajnim osjećajem iscrpljenosti, ali i promjenama u radu imuniteta.

Iako se već dugo proučava, posljednjih godina sve više pažnje privlače istraživanja koja EBV dovode u vezu s određenim autoimunim bolestima, poput multiple skleroze, reumatoidnog artritisa i dijabetesa tipa 1. Naučnici smatraju da u određenim okolnostima virus može doprinijeti poremećaju imunološkog odgovora.

Pored toga, postoje i podaci koji ukazuju na moguću povezanost s razvojem nekih vrsta malignih oboljenja, posebno limfoma, i to kroz dugotrajne upalne procese i narušavanje kontrole imunog sistema nad abnormalnim ćelijama.

Virus se može prenijeti dijeljenjem pribora, bliskim kontaktom ili drugim oblicima razmjene tjelesnih tečnosti, zbog čega se smatra veoma lako prenosivim u svakodnevnom okruženju.

Liječenje akutne infekcije uglavnom je simptomatsko — preporučuju se odmor, dovoljan unos tečnosti i lijekovi za snižavanje temperature i ublažavanje bolova. Iako se akutna faza najčešće povlači u roku od nekoliko sedmica, osjećaj umora kod nekih osoba može potrajati i duže.